تبليغاتX
مون‌آمور(ضدضرب‌های عاشقانه‌ی یک موزيسين)

۱- تا شاید بازآیی،                                                                                                                 از دستانم تندیس قنوت ساخته‌ام... 

۲- آخرشَم عهد و پیمونمون یادت رفت؟!                                                                                  هی گفتما بذار تو کفشت!

۳- آمدنت، ماندنت، بودنت، خندیدنت،                                                                                      کاشکه هایی که هیچگاه سبز نشدند... 

۴- غمت سراغم را می‌گرفت،                                                                                               میان صفحات خاطراتت پنهان شدم...

 

*برای اینکه دعواها بخوابه(!)، یه دونه حرف "ر" ناقابل به انتهای "مون‌آمو" افزودم==>مون‌آمور              راستش نظرات متفاوته، اما از اونجایی که این شکل نوشتار غالبه، من هم تبعیت کردم.                           این دموکرات بودنم شما رو کشته، بدم کشته!                                                                          راستش تعدادی از ایرانیان ساکن کشور دوست و برادر "فرانسه" در طی این ۸ ۹ ماه تذکر دادند که           "مون آمور" صحیحتره. و از طرفی اکثر دوستان هم در قسمت پیوندهای وبلاگشون مون آمور مینوشتند. شاید به صلاح بود که این تغییر صورت بگیره.                           

+ نوشته شده در  دوشنبه 1387/04/24ساعت 1:56  توسط مجید  |